
HSP
FRITS SCHETSKEN Antwerpen Conscienceroute
1
PINK FLOYD EN JIMI HENDRIX Richt je blik op de drie bogen van restaurant Bohm & Berkel op nr.3 van het Conscienceplein, want daar gebeurde het ooit. Maar niet in dit restaurant, hier was het Pannenhuis gevestigd, het café van Louis De Vries, een man die de muziek van thuis uit had meegekregen, vader Jack en oom Louis waren voor de Tweede Wereldoorlog bekende Antwerpse jazzmuzikanten. Maar Louis richt zich als organisator en manager meer op rockgroepen in een tijd dat grote namen nog betaalbaar waren en vooral ook makkelijker te benaderen. In het Pannenhuis heeft ooit Pink Floyd opgetreden in de bezetting Roger Waters, Richard Wright, Nick Mason en David Gilmour, die intussen Syd Barrett had vervangen. Maar hoe kwam zo’n groep in een Antwerps café terecht, waar ze nota bene het eerste Belgische optreden gaven? Even terug naar het Leuven van februari 1968, midden in de periode van de splitsing van de Leuvense universiteit in een Vlaamstalige en een Franstalige afdeling. Een deel van de Vlaamse studenten is sterk pro splitsing, een ander deel even fel contra en dat geeft, nog voor het Parijse mei ’68, woelige momenten in Leuven. Het Katholiek Vlaams Hoogstudentenverbond organiseert op 22 februari 1968 een evenement in de Leuvense Rijschool, een feestzaal midden in de stad, op de plaats waar ooit een manege was waar opleidingen werden gegeven in het rijden met paard en koets - vandaar de naam. Er werd een soort carnaval gevierd met als speciale attractie een optreden van Pink Floyd, die na het uitbrengen van hun elpee ‘The Piper at the Gates of Dawn’ met de hit ‘See Emily Play’ bij een deel van het Leuvense studentenpubliek bekendheid hadden gekregen. De groep heeft net het podium betreden, het optreden kan beginnen, als er ruzie ontstaat tussen studenten die voor de muziek komen en groepen die eerder een feestje willen bouwen. Bovendien zijn er studenten van zowel ‘pro’ als de ‘contra’ Leuven-Vlaams in de Rijschool aanwezig. Er breekt een enorm tumult uit, waarbij met bierglazen en stoelen wordt gegooid. Wanneer een van de heethoofden een pint over het orgel van Rick Wright leeg kapt, is voor hem de maat vol, hij wil niet langer optreden. Maar de chaos gaat verder, zelfs de komst van de politie om de zaal te ontruimen brengt weinig kalmte. De bandleden trekken zich terug in de kleedkamer en de roadies weten met veel moeite het materiaal in veiligheid te brengen. Van enige betaling voor de groep is natuurlijk geen sprake en uit pure frustratie wrikken de roadies een paar straatstenen los, die ze bij het vertrek van de groep door enkele winkelramen in de Bondgenotenlaan werpen. De volgende dag ziet Louis De Vries de tourbus van Pink Floyd door de Antwerpse binnenstad manoeuvreren. Hij spreekt de groep aan en om toch wat aan deze Belgische reis te verdienen, gaan ze akkoord om voor 15.000 Belgische frank – toen een behoorlijk bedrag - ’s avonds in het Pannenhuis op te treden. Er kunnen zo’n 300 toeschouwers binnen in Louis’ café, dus met een entreeprijs van 50 Bfrs. is dat haalbaar. Hoewel er geen tijd is voor reclame, doet het nieuws zo snel de rond dat het Pannenhuis op enkele uren is uitverkocht. Veel plaats heeft het publiek niet, Pink Floyd sleept een massa instrumenten en apparatuur naar binnen, zodat men erg op elkaar gedrukt staat. En buiten is er nog een grote groep belangstellenden, die geen ticket meer heeft kunnen bemachtigen. Later zal de legende zijn werk doen: plots blijkt iedereen die indruk wil maken op een groepje muziekliefhebbers juist dát Pink Floyd-optreden bijgewoond te hebben, alsof het Pannenhuis plots tot Sportpaleisformaat uitgedijd is. Heeft ook Jimi Hendrix in het Pannenhuis opgetreden? Nee, hij heeft hier enkel achter gesloten deuren een repetitie gehouden met zijn drummer Mitch Mitchell en basgitarist Noel Redding. Maar in zo’n café blijft zoiets natuurlijk niet helemaal onopgemerkt en waarom zou een rockgroep repeteren als er geen optreden volgt? In het nabije – en nog bestaande – café De Muze aan de Melkmarkt weet men al snel te vertellen dat Jimi die avond gaat optreden in Louis’ zaak. Niet dus, maar hoe zat dat dan? Jimi Hendrix is in maart 1967 gestrand in België, hij moet doorreizen naar Londen, maar er zijn problemen met de nodige visa. Echt wereldbekend is hij nog net niet. Om de wachttijd nuttig te gebruiken regelt Louis De Vries een optreden voor hem op 5 maart 1967 in de Twenty Club aan de Grand-place in Mouscron. Dat levert Moeskroen dus een primeur voor België op met de man die kort nadien het nummer Hey Joe zal uitbrengen en plots wereldberoemd is. Een nog gepland optreden in het Pannenhuis gaat niet door, Jimi ontvangt net de visa en vertrekt meteen. Draai je een kwartslag naar links, dan kan je de Wijngaardstraat in wandelen. Boven de deur van het oude sodaliteitsgebouw lees je ‘A La Sodalité – Café J. Moortgat’. De verandering kon niet groter zijn tussen de zeer gelovige sodaliteiten en Moortgat, waarbij elke bierkenner aan Duvel denkt, die in de gemeente met die naam wordt gebrouwen. Rechtdoor stap je door wat recent ‘het goudstraatje’ wordt genoemd. Links en rechts zie je hier goud- en zilversmeden: Gerda De Vrij, Wim Meeussen, Mia & Moi, Rembrandt Jordan … Maar let ook even op dat restaurant De Peerdenstal. Dat is het ultieme afgrijzen van Engelse toeristen, hier staat ook paardenvlees op het menu! Wandel hetzelfde straat terug en sla links de Hoofdkerkstraat in.
ETAPPE 4 : CONSCIENCEPLEIN t/m
etappes 1 2 3 4