Frits Schetsken

Kunstschatkist

Toermalijn

Bollebooswicht

Kunstschuimer

Kunstspotter

ERNEST BERNARDY (1923-2000)

Ernest Bernardy wordt op 5 februari 1923 geboren in Athus, een stadje tegen de Belgisch-Luxemburgse grens. Als hij 14 jaar wordt, gaat Ernest naar de Normaalschool in Virton, waar hij in 1943 zijn diploma als onderwijzer behaalt. Maar al in zijn vroegste jeugd wordt hij sterk aangetrokken door het schilderen. Hij doet examen voor de centrale jury en kan daardoor in 1947 leraar tekenen worden aan het Koninklijk Atheneum van Virton, waar hij tot 1986 les zal blijven geven.


Naast een uitstekend leraar, is Bernardy als kunstenaar een groot autodidact, die bekend is geworden omwille van zijn olieverfschilderijen, aquarellen, aardewerk, keramiek, beeldhouwwerk en tekeningen. Maar het brede publiek kent hem vooral van zijn gevelmozaïeken in Virton en Saint-Mard. Ernest houdt van mozaïek omwille van de duurzaamheid en de rationele wijze van realiseren, waarbij niets aan het toeval overgelaten kan worden. Hij vertrekt daarom steeds van een papieren model, waarop hij zorgvuldig de stukjes glas en steen van 1 cm² rangschikt. Hoewel mozaïek doorgaans uitsluitend met stukjes Italiaans glas wordt gemaakt, voegt Bernardy er blokjes steen en leisteen aan toe om er wat afwisseling in te brengen.


Omdat hij voor zijn vaak grote werken thuis geen plaats heeft, krijgt hij toestemming om tijdens schoolvakanties de overdekte speelplaats van een lagere school te gebruiken. Als zijn ontwerp dan helemaal neergelegd is, neemt hij papierlijm om alle stukken op hun plaats te bevestigen. Daarna tekent hij vakken, die hij nummert, om die vervolgens met cementlijm één voor één op een ongepleisterde muur aan te brengen. Nadat het geheel vochtig is gemaakt en de papierlijm ingetrokken, volgt nog het verwijderen van lijmresten en het schoonmaken van het hele werkstuk.


Op artistiek vlak vinden we in zijn mozaïeken vaak een contrast tussen koele blauwe en warme oranje kleuren, waardoor ze enigszins Provençaals aandoen – maar dat is een kenmerk van de hele streek hier. Met zijn omvangrijke oeuvre van gevelmozaïeken binnen een beperkt gebied heeft Bernardy als het ware zijn eigen openluchtmuseum gecreëerd. Een proeve van zijn keramische werk kan je bewonderen in de hall van het Virtonse stadhuis, waar hij via een reeks personages de stedelijke geschiedenis in beeld brengt.


In 1966 heeft Ernest Bernardy de beide Virtonse reuzen Djean en Djeanne d’Mâdy hersteld. Sinds 1938 was dit folkloristische echtpaar uit met papier-maché overtrokken wilgentakken op diverse manifestaties aanwezig, maar zoiets laat zijn sporen na. Ernest zorgt voor een steviger metalen skelet en koppen uit glasvezel, waardoor vandaag niemand meer ziet dat het in feite om een koppel bejaarden gaat.


In de laatste periode van zijn leven gaat Bernardy meer schilderen: impressionistische aquarellen en olieverflandschappen, die beïnvloed lijken – je raadt het - door de Provence en veel succes kennen.      


Vanaf  1950 is Ernest Bernardy in Saint-Mard gaan wonen in de Rue Piessevaux, bijna aan het eind van de tak die naast de spoorlijn doodloopt. Zijn huis is herkenbaar aan het mozaïek dat Prometheus voorstelt in gestileerde vorm. Deze Griekse godenzoon behoorde tot de creatiefste van het hele pantheon, hij maakte uit klei en water de eerste mens en stal een sprankje goddelijk vuur om zijn creatie in leven te houden. Een mooi symbool voor een kunstenaar die met aardewerk en keramiek bezig is. In het jaar 2000 is Ernest Bernardy hier overleden.

Virton