Jorien Brugmans

Het Stille Pand

galeries

grafiek

poëzie

GRENZEN

1   2   3   4   5

linie van communicatie


“tot hier” was hij
gewoon te zeggen,
een lijn van bikkelharde woorden rond zijn mond.
“tot hier wil ik de grens verleggen”,
en ik  - een kind -
die het niet verstond, die stroom van staal
niet kon vertalen in liefdevol bezorgd zijn.

mijn vader op het spoor.
tot waar ben ik gekomen?
gestruikeld over bergen van gesproken woord.
mijn geest haalde ik open
aan zijn scherpe taal.
er wachtte mij geen warm onthaal, geen zachte
blik die me kon helpen weg te dromen.

over de grens van
onbegrip trok ik, tot
aan de rand van wat ooit was, en nooit en
nergens vond ik hem
tot ik, gezeten in het gras
van tachtig jaren strijd, het plan bezag dat ons
verbindt en onze grenzen overschrijdt.



uit “grenzen” 2011