Lucienne Stassaert
de jonkvrouw met het penseel
© schilderij: Lucienne Stassaert - gedicht: Roger Nupie
En reizen nu maar
en rijzen nu maar
aangenaam
ik ben je gids
Louter en
halvelings een figuur
ontstond ik
uit de schaduw van bomen
De tijd is me aangeplant
als een hand
en tikt als een venijn
op mijn schouder