Het Stille Pand

beeld

klank

woord

Cel Overberghe

BONJOUR TRISTESSE


Bonjour tristesse.


Zie je dat…daar…

Die vogel?

Zwart als je gedachten

maar kwiek en beweeglijk,

fladderend naar de hoogste takken

en wiegend op de wind.


Plots vliegt hij weer weg

naar een verre bestemming

en neemt je dromen mee,

verder dan de horizon,

waar verlangens voor het grijpen liggen,

vol kleur en beloftes,

als paasbloemen in de winter.


Je bent te oud

om dat alles zomaar te geloven

maar je geest kreeg een schokje,

een stroomstootje

dat een glimlach om je mond tovert,

de tristesse van de dag blust

met lichte dronkenschap

en vrede met het dagelijkse leven.