Het Stille Pand

beeld

klank

woord

Cel Overberghe

ZONDAGOCHTEND


Zondagochtend.


Voorzichtig strooit de zon

wat licht over de zondagochtend.

De lucht, gefilterd, biedt de kans op vreugde,

verlangen met een buikgevoel.


Gedachten, de vlerken gespreid,

vliegen naar de middag toe, hoopvol.

Zal het geluk wat kruimels voor je overlaten,

gezelschap, een wandeling in het park?


In je hoofd staan tafels

gedekt met blije beloftes,

tedere woorden en schalkse plannen,

de nawerking van oude vreugde.


Het is gelukkig nog te vroeg.

Het zou je dag kunnen verpesten,

je er waarschijnlijk laten in berusten.

Maar zo ver zijn we nog lang niet.


Je mijmert verder tot de middag

en stimuleert je blij verlangen met muziek,

met pastorale klanken, zonnige landschappen

en roze wolkjes, die het mogelijke onweer

in de late avond, op afstand moeten houden.