Annmarie Sauer

Het Stille Pand

bibliografie

Tony Mafia

Muddy Roads

OVER RUGGEN VAN ZALMEN  -  SHERMAN ALEXIE

Een hele poos geleden deed Lucienne Stassaert uitgever Leo Peeraer, met wie ze reeds meer dan 20 jaar samenwerkt, het voorstel om gelijktijdig twee vertalingen uit te brengen en die op één avond samen voor te stellen. Hij stemde toe en gisteravond vond de voorstelling plaats.

We kozen bewust niet voor een - mogelijk - saaie inleiding van een of andere professor en besloten elkaar in te leiden, als twee vrienden die elkaars werk waarderen.


Zo gebeurde, en ik kreeg de eer om in de vertrouwde galerie “De Zwarte Panter” van Adriaan en Frieda de festiviteiten te openen met de introductie voor Lucienne’s vertaling “Bestaan is een zegen voor mij” van de Libanese auteur Andrée Chedid.


Terwijl ik mijn inleiding voorlas begreep ik waarom Lucienne deze auteur wel moest vertalen. Chedid heeft een persoonlijke spiritualiteit die haar leidt, maar die evenzeer onthecht is van de wetmatige regelgeving in onze samenleving.

Ook Lucienne hekelt onze amorele maatschappij en heeft een uitgesproken humaan wereldbeeld. Beide dichters stellen zowel het leven als hun eigen experimentele denkbeelden in vraag. Dit bepaalt de wisselwerking in alles wat Lucienne doet: vertalen, het schrijven van poëzie en haar herinneringen, evenals haar grafisch werk. Lucienne’s en Chédids oeuvre ontstaan uit eenzelfde bron: het problematisch verleden. Bij Chédid is dat de eindeloze oorlog in Libanon.


Ik hou van regels als:


Ik waag het niet over de mensheid te spreken

ik weet zo weinig over mezelf


De poëzie in “Bestaan is een zegen voor mij” is niet lieflijk of eenvoudig. Lucienne zou nooit die keuze maken. Zij is eerder geneigd om ondanks alles onze onzekerheid te vieren.


Daarna introduceerde Lucienne “Over ruggen van zalmen”, mijn vertaling van een keuze uit de poëzie van Sherman Alexies. Zij verwees naar “het getrouwe dagboek van een deeltijdse indiaan” en wees erop dat het boek omwille van zijn positief standpunt tegenover masturbatie in sommige Amerikaanse staten werd gecensureerd.


Zij becommentarieerde dit met scherpe en humoristische opmerkingen over de tragikomische toestanden in de reservaten. Uitgever Leo Peeraer zei dat hij aanvankelijk niet wist waar hij met dit boek vol met Alexie’s poëtische verrassingen en proza aan toe was. Het duurde dan ook enkele jaren vooraleer hij zich gewonnen gaf voor deze vertaling, waarin hij opeens dat verrassingselement, de grootsheid en diepgang van Alexies werk zag.


Inderdaad, poëzie is de versmelting van woede en verbeelding en ja, schoonheid begint ergens.


 Ik werd opgezogen door het publiek, signeerde boeken en schonk in een wervelwind van emoties waarschijnlijk enkele exemplaren aan de verkeerde personen.


De gedichten die ik in het Nederlands las zijn:


The First And Last Dance Of Lester Falls Apart

Last Will and Testament

The Powwow at the End of the World

Things to do (for an Indian) in New York City), nr. 10


Opgedragen aan Robert Hershon, de uitgever van Sherman Alexie en zelf een groot dichter. Ik wil eveneens Leo Peeraer bedanken voor zijn uitgaven van prachtige vertalingen en wondermooie poëzie in Vlaanderen, België.

Lucienne Stassaert

Annmarie Sauer

Leo Peeraer, Uitgeverij P

©  foto’s: André Bongers