ALLES IS VOORTDUREND GEBLEVEN Roger Nupie uit een cyclus van 25 gedichten met samples uit “Verzamelde gedichten 1973-1986” van Gery Florizoone * Dieren in de wei, droefheid in hun ogen. Knotwilgen rondom die de herfst van weemoed bevrijden. Al is het licht verspild, herinneren we te laat de gelofte van stilte, ziehier: in deze schaarste, deze omhaal van zwijgen, reikt het water alsnog woorden van geluk aan. * Na deze dagen met niets dan sneeuw om het lijf, het winterwandelen van een trage haas, wordt haar tuin weer seizoen. Haar huis wordt nieuw & zingt. Zij ontdooit de hardgeworden woorden, uit alle hoeken haalt zij vreugd. Alles is voortdurend gebleven. * We wijken voor wit water, kunnen niet lang in de stilte staan, dragen geluiden naar de einder, houden alsnog de stemvork van het zwijgen te vriend. Hier is het verdriet verbloemd, de vrede vondeling. Hoe vluchtig het woord in dit bijbels overnachten. * In de nacht die langs de maan verzeilde, bij het water waar we niet over konden, vonden wij voor zwijgen woorden uit. Toen voer Hij voorbij, schreef in het zand, leerde ons op water wandelen.